08 van Knokke naar Genua

Om 2h45 liepen mijn wekkers af, stipt om3h15 was de taxi er.
Na 1h15' was ik in Zaventem en moest ik nog10’ wachten vooraleer de check-in opende. Weet ondertussen dat je via
https://checkin.brusselsairlines.com/CI/WebForms/PaxByQuery.aspx
vanaf 24h voor je vlucht van thuis uit kan inchecken en je boardingpass uitprinten
Op weg naar de gate toch maar een koffiekoek met fruitsappen genomen...onder het mom de tijd te doden.
6h45 take-off...8h18 landing in Milaan.
9h10 vertrek van de bus naar Genoa . Eerst een Vlaams landschap: half boerderij en vlakte, half industrieel.
Dan via veel tunnels doorheen de Dolomieten.
Italiaanse herrie bij het valiezen afgeven...komt dat wel goed?
Check in gaat vlot: slechts een 10-tal Vlamingen aan boord.
Ik krijg spontaan Duitse en dan weer Engelse flyers toegestopt.
Veiligheidscheck gaat me te traag maar...ik heb tijd. Ben uiteindelijk om 14h00 in mijn kabine.
Best ruim voor een single, maar dat ze dezelfde ook als trippel verkopen:waar moeten die met hun bagage naartoe? En met zichzelf!
Valies komt maar niet toe en ik vang een uiltje. Ga snel de twee ontbrekende excursies boeken, zonder dat iemand me zegt dat ik mijn afgedrukte vouchers moet omruilen aan de balie.
Gelukkig ben ik al van vele markten thuis... maar een Vlaams boerke...vindt hier geen letter info in zijn taal hoor!
1630 info in het Frans van Maxim, nota bene een Vlaming!
Veel verkoopspraatjes voor de excursies: niet goedkoop maar voorgekauwd en je gaat overal lekker voor aan de ingang.
Heb mijn boordpas laten wijzigen want ze hadden me op de tweede eetshift gezet: ik ga niet om 2030 eten, ben hier niet in Spanje hoor! Doe mij maar 1800 zoals op mijn voucher staat. Kelner vindt mijn tafel niet want mijn restaurantnaam werd niet gewijzigd... Ik zit bij aan tafel 80 maar in het resto een verdiep lager, bij drie Oostenrijkers!
Ze kunnen erdoor, maar ik had het men wat verfijnder voorgesteld.
Eten, 5 gangen was ok. Soep waar je je lepel in kan rechtzetten, mosseltjes met tomatensaus... Na eerste gang kwam eindelijk de fles wijn die ik al lang, heel lang besteld had. Maar een ober die on top zegt en onderaan aanwijst en het verschil tussen rood en wit niet kent...Me from Indonesia, me Arip.
Is te drinken. Nog een risotto en een onbekend dessert.
Ben ontgoocheld door het publiek, hun kledij en manieren.
Nu naar de kajuit 8010, vitaminekes pakken en ... straks nog één drankje ergens, morgen een hele dag uitstapen in Rome. Yesssss

 

09 daguitstap naar Rome

Ontbijt om 6h15. Jaja goed gelezen. Aanmelden in de Lirica lounge om 7h15, de bus vertrekt een half uur later. Na anderhalf uur incluis wat Roomse ochtendfile krijgen we een sightseeing rondrit langs het oude Rome, Colosseum niet te missen. Foto's nemen betekent snel zijn. Ze hadden de ruiten v.d. bus wel eens mogen kuisen. Aangekomen bij het Vaticaans museum is de eerste stop... de sanitaire. Dan doorheen het museum, de tuin en de Sixtijnse kapel. Michelangelo heeft zijn opdrachtgevers mooi beetgenomen door op de plafondschildering o.a. De scène met Adam en Eva in het aards paradijs de appel te vervangen door een vijgenblad, zoals de originele Joodse overlevering het vertelt.
Op de plaats waar de priester moet knielen alvorens het altaar te betreden schildert hij God met zijn blote kont naar de kijker gericht.
En als handtekening van zijn werk - wat destijds niet mocht -  schildert hij zijn gezicht op de afgestripte huid van een of andere heilige.
Net zoals de Piëta, in de St. Pietersbasiliek, die hij stiekem van zijn naam voorziet op het gewaad van de Maagd Maria.
Anderhalf uur vrij voor middagmaal: 8+3+2+5=20 !?!
Neen mij ga je daarmee niet vangen meneer de kelner. Scusi.....
Me iel t stad maar nie mee maai e schat!
Om 1600 terug aan boord en dan een gratis theetje in de zwembadbar. Beschut van de wind en met de zonsondergang aan mijn linkerzijde... Zo hou ik het nog een tijdje vol!
Moet wel, gaan douchen en omkleden voor het diner: informal dressing, 5 gangen.
Om 2100 show in de Big Theatre: 30' Italiaanse liedjes gebracht door drie subtoppers en een achtkoppig ballet. Zeker acceptabel, zeker gezien het gratis is. Geen grote klasse. misschien goed dat ze zich daarom tot 30' beperken.
Een drankje in een of andere lounge, de nieuwe live performer (een overjaarse gay exhibitionist ) joeg iedereen op de vlucht.
Mijn bezoekje aan de disco was geen succes: slechts twee single ladies, die ik in het donker niet eens goed kon ontwarren...
Een Caipirinha en een BBC later zat ik om 23.45 deze tekst te typen.
Op naar bed, morgen is er weer een dag.

10  op zee richting Istanbul.

Tijd voor fitness . Vrij druk rond 10h ... Een mens moet toch slapen... En eten.
Na de inspanning een Vitamine Bomb vers geperst exotisch fruit naast het zwembad, in 't zonnetje...meer moe da nie zijn!
Ik laat me verleiden tot een saunapakket: 49€ voor onbeperkt gebruik van Turkse en Finse sauna en afgeschermde relaxruimte met heerlijke zachte oosterse muziek, op het bovenste dek helemaal vooraan dus: the view is unbeatable.
Daarna info gevraagd over lidmaatschap van MSC: kost niets en steeds korting bij volgende cruises. Heb voor 10€ tevens een voucher aangeschaft die me voor een volgende cruise binnen de 18 maanden 150 à 200 € tegoed geeft om aan boord te spenderen. Deze jongen wil meer van dit alles. 
Nu mijn e-mails checken. Bars zijn hotspots....15 € voor 100'...valt mee!
Gisteren fotoke genomen met de iPad van de zwembadzone en die stuur ik nu per sateliet de wereld rond.
Middagmaal in het vertrouwde resto, waar ik de light lunch neem: koud visschoteltje, kom soep, gestoomde vis met groentjes en slechts één bolletje ijs maar dan wel heel lekker.
Hier zit ik nu te typen bij het zwembad in een ligstoel, wel met kleren aan maar de zon geeft warmte op mijn gezicht .
Om 1730 moet ik klaar staan in smoking voor de apero, dan eten, fotoke laten trekken met de kapitein Giacomo .
Dan show met een Moulin Rouge tintje.
Ik zat, toch toeval, naast hetzelfde koppel waar ik in de Beverly Hills bar een foto van genomen heb. Engelsen, 20 jr getrouwd, hebben drankenpakket inclusief zijn geliefde whiskies , de eerste avond twee flessen wijn  soldaat gemaakt, daags erna geen uitstap meegedaan in Rome.
Nou ja, Engelsen, op stap is altijd zuipen zeker?
Tot 2230 kijk ik een half uurtje TV: BVN voor Belgen in het buitenland: Vlaanderen Vakantieland, Paul de Leeuw...Vlaamse cultuur soit.
De danscompetitie was op niveau spelletjes-entertainment van een viersterrenhotel... Wat had je anders verwacht. De zogezegde drummer/zanger in de Cabaret lounge zingt vals en zijn stokjesgeslaag voegt niets toe aan het geheel. Who's bitch is he anyway?
In de Blue Disco is het ook al niet veel zaaks... Exact twee koppels zijn nog in galakleding. Ik zie gasten in driekwart broek en t shirt. Where did the glamour go?
Ik krijg een zoethoudertje toegeduwd in de vorm van een fruittaartje; waar blijft dat "Turks fruit" hier Guys?!?
1150 terug op de kamer, klok 1uur vooruit zetten.

11      Huit, Beau et Fort

Wit schuimbekkende golven: dat voelt al meer aan als "op zee".
Langs de Griekse eilanden op weg naar Istanbul.
Om 6h15 al wakker van het zonlicht, want de dubbele gordijnen verduisteren niet helemaal, en dat betekent voor een nachtmens als ik evenveel als helemaal niet.
Toch een fout gevoel in mijn hoofd... 1 Spumante apero, offert par la maison, twee glaasjes rood aan tafel (1 fles voor drie dagen lijkt me acceptabel). Mijn buurman had eergisteren een fles wit genomen en gisteren bleek die verdwenen...vergeten zijn kamernummer erop te zetten! Het personeel lust ook wel een wijntje, alhoewel... Zijn die Indonesiërs geen Moslims? Soit ik wijk af, daarbovenop nog een BBC en een Pina Colada... Dat is van het goede teveel! Alcohol verzacht misschien de pijn maar heelt de wonden niet jongen!!!
Aan het ontbijt werden vier Fransen aan mijn tafel bijgeschoven tot hun groot misprijzen: ils voulaient être près de la fenêtre pour voir les Isles Grèques.
En alles was fout: de koffie koud vooraleer de toast kwam etc etc...
Je vous souhaite une agreable journee... Zegde ik niet zonder sarcasme bij het verlaten van de tafel.
Nu vitaminekes pakken en dan met de verrekijker naar die Isles Grèques gaan kijken en een frisse neus halen op het 12°
Daarna fitness, sauna die nu gelukkig op 80 graden stond, relax, terug eten, “maar” 5 gangetjes en mails checken... 
Ik laat me verleiden op aan het buffet nog een fruitschaaltje en een roze toetje te nemen... Het is me gewoonweg te sterk vandaag. Zet me te lezen in Adriaan van Dis' "reisverhalen", aan een tafeltje in de zon. Evenwel de koele wind maakt het onaangenaam en net als ik naar binnen wil vluchten ga ik een kijkje nemen helemaal achteraan het schip: het walhalla voor de winterzonneklopper! Zon vlak achteraan op het schip en geen zuchtje wind. Dra vervalt mijn lezen dan ook in even een uiltje vangen onder het mom van mijn witte oogwallen te laten bijbruinen. 
Na anderhalf uur naar de bar voor een gratis theetje, en dan naar binnen richting Cabaret Lounge waar op vier uur de Salsales begint.
Ik sta op de derde rij en heb het moeilijk om de passen te zien die worden voorgedanst op het te lage podium. Maar het lukt best, zelfs met de rug naar de vaarrichting en met rubberen zolen. Slechts de allerlaatste minuut of zo mogen we met een partner dansen. Valt niet echt mee maar dat is ook niet de bedoeling van de les. Sowieso meer single vrouwen die ook eens een danspasje willen zetten.
Ik heb mijn alcoholvrije cocktail verdiend, dan een uiltje vangen, een Sudoku doen en verkleden voor het avondeten. Wat à leven... zo'n dag op zee.

12'. Istanbul......by day

Om 0745 vertrekt mijn dagexcursie al, dus om 7 is het paraat zijn in de ontbijtruimte in uitstapkledij, gewapend met warme regenjas en fototoestel.
De jas heb ik heel de dag in de bus gelaten en in mijn pull gelopen bij 14°
De Aya Sofia werd op sluitingsdag speciaal voor ons paddelbootje geopend.
Ik heb me vandaag bij de Engelsen aangesloten; ze waren maar met 10, wat een luxe. Met 10 mensen in de Aya Sofia rondwandelen. Je kon zelfs foto's nemen zonder publiek erop! In de blauwe moskee was het al een ander paar mouwen. Vond de Hassans 2, in Casa meen ik, toch impressionanter: er waren daar ook biddende moslims en veel meer echte sfeer.
Dan de obligate stop in een tapijtshop, die beginnen met 40% korting te geven, plus gratis appeltee en schone toiletten. Onze gids Nash dringt veel te veel aan om te kopen. Ze zaagt een oude Engelse dame de oren van de kop.
Moet bijgevolg op geen extra drinkgeld rekenen. In de bus vraagt ze me tot vier maal toe of ik geen tea of Turkish Delight wil. Neen dat is niet wat je denkt, niet het Turks Fruit van de film, maar mierezoet snoepgoed dat ik toch binnen de week zou opeten en dat onder de broekriem blijft kleven.
Soit, na een bezoekje aan de Bazar vol nepspullen gaat het richting Topkapipaleis: mooie exhibit van de rijkdom van sultans: gewaden, juwelen, zwaarden. Het mooiste vind ik de prachtige vergezichten over het Europees en het Aziatisch deel van de Bosporus.
Kwart na vier terug 'thuis' en om 1630 wordt met een dansje van het ballet Istanbul uitgewuifd vanop dek elf. Gewapend met verrekijker en fototoestel heb ik geen hand meer vrij om de aangeboden cocktail te drinken. 
Sepp, mijn tafelgenoot van iedere avond, heeft een Canon verrekijker met ingebouwde stabilisator... Die veel te veel weegt om hem regelmatig mee te zeulen. Ik ben blij met mijn Belgische Colibri. Prachtige kiekjes genomen van de Blauwe moskee met de ondergaande zon erachter. Heerlijke uittocht maar zorg voor winddichte kledij...sponsored by Goretex!
Effe een uurtje siësta houden voor het obligate avond-eetfestijn: altijd even verzorgd opgediend en lekker bereid en gepresenteerd op ons bord.
Ik heb fijne Oostenrijkse tafelgenoten. Ze baten een resto met pension uit:38€/nacht incl. ontbijt.
Ik vind alle prijzen aan boord echt goedkoop, zij niet. 't Is maar van waar je de wereld bekijkt nietwaar.
Om negen uur klassieke opera aria's in de Grote zaal. Heerlijk: top profi’s!
Dan nog een caipirinha met live music en rond 2230 naar de kajuit...een sudokuke met wat achtergrond tv. Ongeval met tram in Knokke; balans twee doden. Weer dat thuisgevoel, zo over op zee.

13 yalta.

Uitstap pas op 1230...tijd op eerst dagboek bij te houden en wat te fitnessen, en mee te maken hoe we de haven van Yalta naderen, badend in de zon.
Tussen de fitness en mijn saunabeurtje in drink ik naast het zwembad een Vitamine Bomb in short en korte mouwen: 19° in het zonnetje. Zonder ijs aub… dan heb ik veel meer fruitsap. 
En wie zit er met mij in de Turkse sauna? De britse John die gisteren mee was op uitstap, een overjaarse nicht met onverzorgd uiterlijk, incluis haren en gebit. Hij zat de hele tijd te lonken en te flirten naar de Braziliaanse homo die met zijn vriend reist. Beleefdheid verplicht me om te vragen of de reis hem bevalt en of hij dit al meer heeft gedaan. Het is zijn 105* cruise, geen tikfout!
Overal reeds meermaals geweest. Dit jaar al zijn zesde cruise. En pas over vier jaar met pensioen. Valt best mee die kerel, gestript tot op zijn bare essentials. Alhoewel... Waarom neemt hij een handdoek mee in een natte sauna? Soit.
Wegens tijdgebrek moet ik vanmiddag gaan eten in het buffet.
Aanschuiven, duwen, doen alsof er niet genoeg eten is voor iedereen. Ik neem veel rauwe groenten en een stukje vis. De wind beukt en ik beslis om mijn fleece toch te gaan inruilen voor mijn parka. Gelukkig maar want tegen 1600 is het toch maar een graad of tien meer.
Eerst gaan we naar het jachtpaviljoen en piknikkasteeltje van tsaar Alexander III, gebouwd in een mengelmoes van middeleeuwse donjons, renaissance balkons en een barok dak, zodat mensen die te lui waren om kunstboeken te lezen alles in eens zouden te zien krijgen.
De kamers zijn te klein om onze groep van 35 te bevatten. Onze gids Irina doet heel erg haar best om zowel in het Engels als in het Duits te gidsen. Dat is wel een ergerlijke tijdverspilling.
Op naar het Libidia Palace, van de laatste Russische tsaar, beroemd omdat de Yaltaconferentie aan het eind van WO II er werd gehouden. Ik fotografeer de stoel waarop Stalin heeft gezeten. Hij was ook verantwoordelijk voor het plaatsen van afluisterapparatuur in de vertrekken van de Engelse en de Amerikaanse delegaties, wat hem geen windeieren legde!
Ik voelde me plots slecht, pijn links in de borststreek . Waarschijnlijk teveel ineens: fitness en sauna en koffie drinken ipv deca en twee glazen wijn bij het eten, nog wel 's avonds, en daarna twee cocktails.
Ik ga er de rem op zetten!
Tijd genoeg om in de shop door te brengen en in de tuin rond te kuieren, van waaruit ik onze boot zie liggen.
De appartementsgebouwen zijn na WO II opgetrokken en dringend aan vernieuwing toe.
Yalta claimt een heel gezond klimaat dank zij de zee en de vele naaldbomen. Er zijn centra voor hart en longlijders. De gemiddelde temperatuur is 14°, met in de zomer 30... Een dus in de winter -2 als ik goed kan tellen Mw. Irina?!?
Op de terugreis zegt Irina dat Ukraine graag bij de Europese Unie wil aansluiten.
Ze hebben nog teveel problemen met corrupte politici op te lossen en willen het ons niet aandoen want anders gaat de EU , met al haar problemen, zekere ten gronde. Soit. Dagboek afwerken en al wat lezen over morgen. 
Heb de indruk dat ik lijd aan Mid Cruise Blues want ik heb zonet in de shop een Twix en een doosje van 5 Mon Chéris gekocht en alles in een mum van tijd naar binnen gewerkt... Get yourself together boy!

14.  Odessa

Vertrek maar om 0915 dus in alle rust opstaan en warme kleren aantrekken voor de wandeluitstap want het is maar 6°. Eindelijk is het moment gekomen om mijn nieuwe donsjas tot zijn recht te laten komen. Iedereen loopt te bibberen en ik in mijn hemd en daarover mijn dikke jas met kap.
Die ik wel uit trek in de bus want dat is niet uit te houden.
Veel oude vervallen appartementen van drie en vier verdiepingen. Te kleine keukentjes volgens Irina onze gids. Veel mooie universiteitsgebouwen van ruim een eeuw oud en musea. Ook een schilderij gezien Jan een eerlijke burgemeester van Odessa, de enige zo te horen. Veel corruptie, als de gidsen daar al over klagen. Zou hier niet willen terugkomen.
Museum met schilderijen gezien van de lokale school... Die men 15 jr moest doorlopen, eerst enkel religieuze en historische taferelen, nadien door afgescheurde “AMBULANTEN” ook taferelen uit het dagelijks leven en natuurzichten.
Dat schilderijenmuseum in wat ze een paleis noemen: een oud kot waar de verf van de muren afbladdert en midden november nog geen verwarming. Dat kan niet goed zijn voor die schilderijen. Oude vrouwtjes in dikke wollen jassen fingeren als zaalwachter. Ze zijn toch van de straat.
Na het museum een wandeling naar de rue Maritime tot aan de befaamde trap van de Kreuzer Potemkin. Van onderaan (e.g. vanaf dek 12) gezien niets speciaals, van bovenaf perfect evenwijdig omdat hij boven twaalf meter breed is en onderaan eenentwintig!
En je ziet van bovenaf geen trappen, enkel de platforms...
Niet wereldschokkend maar wel vernuftig.
Mannen met adelaars willen op de foto voor, na lange discussie twee €/foto. Dan drukken ze snel vijf maal en je mag 10€ dokken... Afzetterij uit het oostblok, daarvoor hou ik niet van deze regio. 
Leuk de trap te hebben gezien maar de files, wegens een chronisch  gebrek aan discipline en geen politie ingrijpen, moet niet voor mij.

15 zeedagje 

Ondertussen ik dit hier zit te tikken varen we terug door de Bosporus richting Athene. Mooi uitzicht zowel door mijn raam als aan de overkant. Na een kwartier besef ik dat er links van mij een spiegel staat. Oeps. Was dat gisteren één veel te zoete kir, twee glaasjes rood aan tafel, een BBC cocktail en een Alice in wonderland.
Nog nooit zeeziek geweest, wel een suffe kop en slaperig om negen uur ‘s avonds... Oefening baart kunst maar eens thuis stop ik er toch mee!
Ga mijn verrekijker halen en naar de Bosporus kijken vanop het dek en terwijl een frisse neus halen. Kom mijn tafelgenoot Seppe tegen. Hij heeft tot 1h vannacht net iets te diep in de Voka gezeten en probeert het nu tegen te gaan met een Vitamine Bomb.
Na een half uurtje aan dek wordt het me toch te fris. Ik ga binnen mijn reisverhalen verder lezen.
Na een vijf gangetjes middagmaal nog wat lezen aan dek dat nu baadt in een winterzonnetje waarop tientallen gasten zich in badpak wagen. Slechts twee zouden dat mijns inziens mogen...
Zonnetje weg, wordt te fris...dan richting sauna.
Erna rusten naast de fitness, met op de achtergrond een Zenmuziekje. Ik doe mijn ogen open en zie een grote rode bol verdwijnen aan de horizon. Kan dit nog beter?
Rustigaan omkleden, wat BVN kijken en om zes uur weer eten, koffietje in de lounge, showtje kijken. Opera: klasse en vanavond enkel een non-alcoholic cocktail want morgen wil ik extra fris zijn voor mijn uitstap van zes uur in Athene!

16.  Athene

Acht uur stipt ontbijten en negen uur stipt vertrek.
Eerst de drie havens bekijken: commerciële, grote jachten en kleinere schepen.
Halt bij het archeologisch museum voor een rit door de tijd van de twaalfde eeuw voor Christus, doorheen de verschillende stadia van de Griekse beeldhouwkunst en hoe de mens er typisch werd voorgesteld. Voor de vijfde eeuw v.C. met een glimlach, daarna stoïcijns, dan kwamen gelaatsuitdrukkingen als droefheid, strijdbaarheid.
Met als apotheose de een metershoge replica van het beeld van de godin Athena, waarvan het originele -12m hoge- werd geroofd uit het Parthenon.
Wat sightseeing met de bus door de stad alvorens het Acropolis te bestijgen, te voet weliswaar. Werd in het uitstapprogramma als “moeilijk”  voorgesteld. Voor de gemiddelde cruisetraveller van 65 plus..., waar tot 80% van het schip toe behoorden.
Aan het tempo van de restauraties, zijn ze er nog eeuwen mee bezig, zeggen dat het vijf eeuwen v.C. werd gebouwd.
Er kwam heel wat architectuurkennis, mathematica en meesterschap bij kijken. Bepaalde maten zijn gecorrigeerd om de fouten van het menselijk oog te compenseren.
Het marmer kwam van een berg 15 km verderop.
Uurtje vrij in de oude stad : winkeltjes met prullaria en restaurantjes.
Ben wel enkele zijstraatjes ingeslagen om wat authentieke huisjes te zien.
Terug naar de boot, saunabeurtjen, mailtje, de zoveeeeeeeelste Sudoku,
Weer een zesgangenmenuutje, waarbij we een paar schotels maar half opeten en de kelner, de Indonesische Arip , ons prompt een tweede dessert aanbiedt!
En we aten het nog op ook: cruisen is toch vreten en zuipen, als ik het zo oneerbiedig mag zeggen.
Om negen uur de show in de Broadwayzaal: de vier musketiers: dans, zang, Argentijnse gaucho met bal aan koord, hand op handacrobatiek en het, trouwens erg goede, meisje aan de twee doeken.
Straks gaat de klok een uur terug, dus extra veel tijd om te wallebakken: exotische modeshow en fiesta tropical in de Lirica Lounge. Neen merci.
Morgenvroeg sta ik toch voor niks op: dagje op zee naar Sorrento, onze laatste uitstap.

17  op zee tussen Piraeus en Sorrento

Om tien uur vanmorgen zijn we net halverwege: 120 zeemijl van beide havens verwijderd.
We kregen zopas de ontschepingsprocedure: uiterlijk één uur s nachts moet onze valies klaar staan zodat we die op het moment van ontscheping in de terminal aantreffen. Er zijn drie bustransferts naar de luchthaven van Milaan voorzien afhankelijk van het vertrekuur van de vlucht, dat bij mij om en bij de 1850 ligt. 
Voor 0700 's morgens moeten we de cabine verlaten dus die laatste dag wordt enkel hopen om snel(ler) home sweet home te zijn.
Maar zover zijn we nog niet.
Ik ga mijn boek halen en op het bovendeks naast het zwembad in het zonnetje gaan lezen.
Oeps...het regent! Dat heb ik niet besteld. Dan maar aan de kant zitten, het blijft lekker warm en de zeelucht...da's toch gezond.
Om half één besef ik dat ik nog geen foto's heb genomen van het interieur van de Lirica. Meteen doen: lekker rustig en niet bezoedeld met teveel gasten.
In het Broadway theatre is het ballet aan het oefenen voor de show van vanavond. Dan naar het resto voor wat gefrituurde gamba's, een soep die met de dag dikker wordt: bonen moet en zal je vreten, en een Parijse Borst?!? (bleek een lekker toetje)
Zeg maar een soort profiterol, maar het klinkt wel beter.
Naast mij een Duits gezin die alle drie goede eters zijn, en natuurlijk hun groenten aan de kant schuiven. Links naast mij een jonger koppel, die véél meer bestellen dan ze opeten... Gut aber zu viel.
Plos tikt een Duitssprekende heer me op de schouder: of hij me straks even kan spreken.
Ben wel geïntrigeerd. Blijkt dat het hel opviel dat ik hier alleen ben en hij vroeg zich af of ik een probleem had???!!!??? 
Daaraan had ik me niet verwacht! Ik informeerde of hij dit beroepsmatig vroeg , of hij psy was of zo. Neen, hij was onroerendgoedmakelaar, en nog wel in Berlijn. Ik vertelde hem dat ik toevallig eind deze maand naar Berlijn kwam. Spontaan gaf hij me zijn adresgegevens en vroeg dat ik contact zou opnemen. Ik beloofde niets, wegens mijn zwaar beladen programma. En mijn motortje hield natuurlijk niet op met draaien. Hij zat diagonaal tegenover zijn vrouwelijke partner. Hij was opzichtig gebruind, verzorgd gekleed en droeg een gouden halsketting. Gay, I guess?!
Bon ik heb dan toch nog succes, maar bij de verkeerde bevolkingsgroep!
Vitaminen nemen in de cabine, dan nog wat lezen, straks fitness en sauna. Druk druk druk!
Het avondeten was weer orde. Heb me sinds gisteren onthouden van risotto en pasta: te veel vulsel allemaal. Heb ook voor de laatste twee nachten geen fles wijn meer besteld maar twee glaasjes rode Spaanse, en op de koop toe kregen we nog een glaasje Spumante aangeboden bij het verrassingsdessert, een ijstaart die werd binnengebracht onder luid "Volare" dat we allemaal mochten meezwaaien met onze servet. Entertainment ten top!
Seppe wilde het filmen maar zonder bril viel dat niet zo mee... Er stond wel iets op, maar geen taarten. Wolfgang wilde Seppe filmen maar... hield zijn vinger voor de lens, en ze hadden elk maar één glasje op! Seppe wilde de opnames herbekijken en toen heb ik voor het eerst geweend tijdens deze cruise...geweend van het lachen. Zo erg dat de wijn me haast door de neus weer naar boven kwam. Als je het hier leest is het allicht niet zo grappig maar geloof me, hun gezichten waren dat wel!

18 Sorrento

Voor een keer leggen we niet aan de kade aan maar voor anker en moeten we met tenderscheepjes naar de wal. Zij die een excursie hebben geboekt mogen eerst, de anderen moeten minstens een uur langer wachten.
Drie uur stapexcursie: met een Italiaanse gids die blij is dat ze landgenoten treft en dus in twee talen begint te gidsen, puur tijdverlies. Franse groep...Franse gids, neen toch?
Leuke kleine plaats, slechts 18.000 inwoners, anders dan Napels dat we aan de overkant van de baai zien met zijn twee miljoen: te dicht op elkaar.
Nauwe straatjes, kerkjes waar we uitgejaagd worden opdat de mis nog bezig is, zoiets moet een gids toch weten! Heb mijn foto's discreet van achteren al genomen.
Een minuscuul stukje strand. Het moet hier in de zomer echt niet te doen zijn. Proeverij van citroenchocolade en Limoncello, dat kan Ettore beter.
Stad is gebouwd op Griekse grondvesten 45 meter dieper en volgens Grieks stratenplan, inderdaad logisch opgesteld: grote straten oost-west en haaks daar kleinere waarvan de zuidkant steeds richting zee loopt.
Bij het winkeltje verlaat ik de groep en ga ik op eigen houtje met de trappen naar beneden (150) ipv op het busje te wachten.
Iets na één eten, waar ik Nikki en Peter weerzie uit de Cotswalls (GrBritt). Zij vertelt dat je steeds naar de tonnage van een schip moet kijken en die delen door het aantal passagiers op te zien hoeveel ruimte er wel of niet is.
Bij schepen met de cabines onder en de shops en lounges bovenaan neem je best hoe lager hoe beter zowat dek vijf, in het midden van het schip. Waarvan akte.
Ja, volgende keer wil ik graag een schip zonder entertainment team en met eigen terras en French doors. Kwestie van een frisse neus te halen zonder ervoor naar het bovendek te moeten. En terwijl ik dit zit te typen zit ik op dek 11, bij het zwembad zowaar met blote... voeten, in een ligstoel in 't zonneke. Wreed veel chance gehad met het weer want ik had medio november niet meer gerekend op zon in de Middellandse zee.
Op dit veerpont in de zee van Marmaris in Turkije . Enkel in de Zwarte zee (Ukraine) kon ik mijn dikke donsjas gebruiken.
Vandaag bij achttien graden ook in mijn fleece op stap gegaan met noodregenjasje opgeplooid en wel in de zijzak. Op de koop toe kregen we er nog eentje van de boot. Leuk souvenir, zal wel eens van plan komen!
Ik blijf hier nog tot een uur of vier en zodra het donker wordt ga ik mijn valies maken.
Die moet vannacht op één uur al klaar staan bij de voordeur om te worden afgeladen morgenvroeg. Dan nog rekening controleren...veel €€€€!
Dan de slotshow en nog een drankje in de bar.
Morgen moeten we voor zeven uur de cabine verlaten om te wachten tot 10h00 voor de bus die ons naar Milaan brengt waar ik om 18h50 de vlucht naar Brussel moet halen. Daar wacht Patrick de taximan me op om me naar mijn koude appartement te voeren: chauffage staat op vorstvrijstand...
That's was is MSC Lirica… bye bye!

Cheap deals attract cheap people and cheap people are TOO LOUD 4me!

19. Ontscheping en transfert naar Malpensa Milaan tot Brussel

Heb ik alleen de indruk dat de laatste dag er voor iedereen te veel aan is?
Om zeven uur moest de cabine vrij zijn.
Het duurde een stuk langer vooraleer ik mijn croissants kreeg .
In de lounge hoor ik mensen klagen over te dure drankjes etc. etc.  doen zoals ik hé meneer: dagelijks opschrijven wat je hebt verbruikt met je “onboard credit card”.
Dan wachten tot tien vooraleer onze groep mocht ontschepen. Het werd elf.
De bagage stond netjes gegroepeerd klaar.
De bus naar de luchthaven was een Italiaanse organisatie... Eerst naam op lijst laten aanstippen, dan bagage in koffer maar ze voor twee verschillende terminals gescheiden houden dat is een opgave, blijkbaar.
Dan bleek er nog plaats in de bus en niet meer in de kofferbak.
Veel telefoneren en gesticuleren. Om kwart voor twaalf vertrekken we naar Milaan waar de vlucht pas om 1850 vertrekt. No stress ;-)
Op de luchthaven dirigeer ik me richting Mc Donald… nou ja, ik was de lekkere gezonde kost beu! Dan mag ik inchecken en nog een drietal uurtjes lezen in mijn reisverhalenboekje van Adriaan van Dis. Was trouwens een amalgaam van Aziatische en Afrikaanse mistoestanden; geen opbeurende lectuur.
Vlucht verloopt prima. Ik trakteer me als avondmaal op een boterhammetje met kip en een ice-tea.
Valies staat klaar als we na een te lange tocht doorheen de hallen van Zaventem bij de band komen. Iets speciaal gebeurd in Knokke de laatste weken Patrick? Ongeval met de tram gezien zegt hij.

Home sweet home.
Morgen wassen en strijken en… back to normal.